Dominante XXIX

Pierwszą tegoroczną nowością firmy Breyer, która zagościła w mojej kolekcji jest Dominante XXIX nr katalogowy 1809. Jest to portret pięknego ogiera andaluzyjskiego wyhodowanego w Hiszpanii a obecnie mieszkającego w Stanach Zjednoczonych, który obok niewątpliwej urody może pochwalić się również dużym talentem ujeżdżeniowym. Koń startuje z sukcesami w otwartych zawodach dressażowych.
Niestety moim zdaniem portret nie jest zbyt udany i dość mocno różni się od oryginału, przede wszystkim maścią ale również odmianą na głowie, która nie została dokładnie odwzorowana.
Tu można pooglądać pierwowzór figurki.

Moim zdaniem figurka powinna być zdecydowanie ciemniejsza bo nawet rozjaśniony letnim słońcem Dominante nie jest aż tak jasny (na moich niektórych fotkach wyszedł ciemniejszy niż w rzeczywistości).
Ale dość czepialstwa, w końcu u mnie to może być każdy inny Andaluz, a że lubię gniadosze więc nie ma sprawy.

Wracając do figurki to autorką rzeźby jest Mindy Berg i jest to chyba jej pierwszy projekt dla firmy Breyer. Mam nadzieję, że nie ostatni bo bardzo podoba mi się styl tej rzeźbiarki.

Ogier moim zdaniem

ładnie wpisuje się w cechy rasy PRE (Pura Raza Espanola) i już na pierwszy rzut oka widać, że jest jej przedstawicielem. Pokazany jest wprawdzie w dość statycznej pozie "stój" ale jedna tylna noga jest mocniej podstawiona pod kłodę a głowa leciutko odwrócona. Ja tylko wolałabym żeby nie miał tak długiej i bujnej grzywy tylko np. krótko przystrzyżonego irokeza ale włos jest wyrzeźbiony dość ładnie więc przeboleję.

Dla szczególarzy są kasztany a nawet zaznaczone lekko strzałki. 

Głowa jest dość wąska ale zgrabna. Ja bym ją może troszkę lepiej pocieniowała a gdyby pomalować jeszcze ładniej oczy to na pewno nabrała by więcej charakteru. W tej chwili ma nieco zdziwiony wyraz. 

Gdy patrzy się na zdjęcia, Dominante wydaje się być drobny ale pod względem wielkości zalicza się do średniaków. Zbliżony jest wzrostem do takich modeli jak Ravel czy Brass Hat ale ciężko je porównywać bo jednak mocno różnią się sylwetką. 

Dominante ma jeszcze jedną wielką zaletę. Mimo długiej grzywy powinien dobrze wyglądać w kantarze i ogłowiu ponieważ jest ona tak ułożona, że nie przeszkodzi w założeniu ich na głowę. 

Także kolekcjonerzy, polecam model wszystkim miłośnikom hiszpańskich ras bo ogier jest bardzo ładnym i typowym Andaluzem. 

Polecam również opis modelu na blogu Capricorn Meadow 

LV Integrity

Model LV Integrity to tegoroczna nowość firmy Breyer w skali traditional będąca portretem arabskiego wałacha, który odnosił ogromne sukcesy w konkurencji endurance, czyli rajdów długodystansowych. Figurka wykonana jest na moldzie Shagya Arabian autorstwa Brigitte Eberl. Pierwsze wersje były klaczami, natomiast tu mamy pięknego, gniadego wałacha, oczywiście ze wszystkimi potrzebnymi atrybutami. 

To co rzuciło się w oczy po wyjęciu z pudełka to jego wielkość bo naprawdę spory z niego chłopak. 

Nie mam "Pogodynki" więc nie wiem jak wypada w porównaniu z nią ale Empres wygląda przy nim jak kucyk. Po za tym rozwiany ogon powoduje, że koń jest bardzo długi. Może to stwarzać pewne kłopoty przy fotografowaniu bo trzeba skracać ogniskową, żeby zmieścił się w kadrze i w związku z tym  dość ciężko rozmyć tło. 

Ogólnie rzecz biorąc koń bardzo mi się podoba. Ma piękną maść, moją ulubioną, ładną, choć nie przesadnie arabską głowę, fajnie wyrzeźbioną grzywę i ogon i dość przyjemną pozę. Aż prosi się o rajdowy rząd i jeźdźca. Trochę przeszkadza mi jeden szczegół. Może się czepiam i nie mam racji ale wszystkie konie tej rzeźbiarki pokazane w kłusie mają jakiś dziwny zad. Głównie z tego powodu nie mam jeszcze w kolekcji żadnej Weather Girl a ten sam problem widzę też u Fantazji i jest to taki dziwnie zaokrąglony, wystający pośladek. Jest to widoczne sczególnie od strony podstawionej nogi. U Diamonda na przykład ta część ciała wygląda dużo naturalniej, moim zdaniem oczywiście. 

Po za tym drobnym szczegółem figurka bardzo mi się podoba. Może nie ma zbyt arabskiego bukietu ale przecież nie musi koniecznie mieć. Ja nie znałam wcześniej LV Integrity, na wzór którego zrobiono ten model ale patrząc na fotki wydaje mi się, że był jednak bardziej arabski. Temu modelowi zdecydowanie bardziej odpowiada typ shagya lub jakiegoś innego konia z orientalnymi naleciałościami i jako taki dla mnie jest OK. 

Celestine - czyli idą Święta.

Oj, znów mnie trochę nie było. Przepraszam, wiem, zaniedbuję bloga ale właściwie ja nigdy nie byłam blogerką z prawdziwego zdarzenia. Staram się opisywać różne modele i mam nadzieję, że moje zdjęcia czasem pomagają w podjęciu decyzji czy kupić daną figurkę czy nie ale notoryczny brak czasu powoduje, że nie mogę pisać regularnie.Najgorsze jest właśnie fotografowanie modeli bo najczęściej wtedy, kiedy mam czas to jest ciemna noc a jak jest dobre światło to ja jestem zajęta.
A modeli troszkę przybyło i chciałabym je tu opisać.
Dziś na tapetę wzięłam Celestine, nowy mold firmy Breyer w pierwszym, ogólnie dostępnym wydaniu świątecznym. Wcześniej można ją było kupić tylko w Premier Collection i na Breyerfest.
Celestyna to klacz lipicańska dłuta Brigitte Eberl w skali traditional. Wersja bożonarodzeniowa jest perłowo - siwa i ubrana w  bardzo wymyślny, paradny strój, nawiązujący do zimowego charakteru Świąt Bożego Narodzenia. Celestine to prawdziwa Królowa Śniegu.

Ten ozdobny rząd jest wykonany bardzo starannie i oczywiście można go zdjąć bo zapinany jest na rzepy. Dziwne jest to niby ogłowie z pięknym pióropuszem i ozdobami na szyi. Myślę, że gdyby je nieco zmienić to całość wyglądałaby całkiem fajnie i rzeczywiście pasowała na jakieś świąteczne parady.  Tym bardziej, że ruch pasuje mi na takie "caplowanie", truchtanie konia prowadzonego w ręku. 

Przejdźmy teraz do samej figurki. Nie zdążyłam niestety zrobić jej zdjęć bez stroju (może uzupełnię później) ale spróbuję krótko opisać. 

Jak już wspomniałam wyżej jest to klacz lipicańska, która w założeniach ma być chyba ze źrebięciem. Tak mi się wydaje, że widziałam gdzieś na promocyjnych zdjęciach taką parę. Jeśli tak to oczywiście postaram się zdobyć również malucha, zwłaszcza jeśli będzie w odpowiedniej maści. Przy zakupie tego modelu to właśnie maść odegrała kluczową rolę bo zdecydowanie model najbardziej podobał  mi się w siwej. W końcu to Lipizzaner. Odcień jest lekko perłowy ale nie na tyle, żeby był nienaturalny. Najbardziej błyszczy grzywa i ogon ale też nie jakoś nachalnie. 

Malowanie jest typowe dla Breyer'a nie najgorsze ale oczywiście gdyby tu i ówdzie troszkę poprawić byłoby jeszcze lepiej. Zwłaszcza głowę i chrapy można by nieco podcieniować. Fajnie, że kopyta są szare, nawet trochę srebrnawe, ale ja wolę takie niż żółte, jakie ma wiele figurek. Niespodzianką są błękitne oczy klaczki, które naprawdę ciekawie wyglądają. Koniecznie muszę zrobić im zdjęcie bo zapomniałam a efekt jest niesamowity. 

Jeśli chodzi o rzeźbę to jako miłośniczka stylu Brigitte Eberl nie mam się do czego przyczepić. Sylwetka jest bardzo zgrabna, klacz ma piękną głowę i szyję, mięśnie nie są przerysowane ale występują miłe dla oka zmarszczki. Strzałki są tylko na uniesionych nogach, kasztanów brak. Ponieważ dwie nogi nie dotykają ziemi, model żeby się nie przewrócić opiera się na ogonie. Wiem, że niektórym to przeszkadza ale ja cieszę się, że nie ma podstawki. 

Poza jak już pisałam kojarzy mi się z takim "tańczącym" koniem prowadzonym w ręku. 

Na ostatnim zdjęciu trochę widać niebieskie oczy. He,he, mam już drugą po Weihaiwej, Błękitnooką Lady.
Ciekawa jestem czy podoba Wam się Celestyna bo ja muszę powiedzieć, że bardzo ją polubiłam.