Palouse

Nigdy nie należałam do specjalnych fanów modeli Petera Stone'a ale akurat ta klacz zawsze była w kręgu moich zainteresowań. Niestety, te które pojawiały się na aukcjach albo miały zbyt wydumaną jak dla mnie maść, albo cenę bardzo wysoką no i właściwie wszystkie były do kupienia w Stanach więc trzeba się było liczyć z dodatkowymi kosztami. Jako rasowy kolekcjoner nie ustawałam jednak w poszukiwaniach i moja cierpliwość została nagrodzona. Oto piękna Palouse pojawiła się na aukcji z Czech. Na dokładkę i cena była bardzo korzystna i maść choć nie zupełnie podstawowa to jednak taka, którą w pełni akceptuję. Klaczka została przemalowana przez Katerinę Valterovą na maść gniadą srebrną. Pewnie wolałabym zwykłą gniadą ale ładne malowanie sprawia, że polubiłam tę małą ekstrawagancję.

Palouse jest pokazana w bardzo ładnym, swobodnym i naturalnym kłusie, wydaje się być rozluźniona i myślę, że gdyby siedział na niej jeździec to trener powinien być zadowolony, że oddziaływanie na konia jest prawidłowe. Dużym atutem figurki jest to, że jest przyjazna rzędom, czyli rzeźbiarz pomyślał żeby mimo dość długiej i bujnej grzywy było miejsce na ułożenie ogłowia. 

Nie potrafię przypisać klaczy jakiejś konkretnej rasy. Myślę, że jeśli chodzi o budowę to pasuje do wielu gorącokrwistych jednak nie znam się tak dobrze na maściach żeby stwierdzić u jakich ras występuje gniada srebrna. Jeżeli ktoś wie i zechce mi podpowiedzieć to będę wdzięczna. 

Oprócz  zgrabnej sylwetki i przyjemnego ruchu, tym co ujęło mnie jeszcze u Palouse jest jej bardzo zgrabna głowa. Wprawdzie oczyska są ciut za duże ale za to sprawiają, że klacz wygląda przesympatycznie. Ma oczy jak gazela dlatego u mnie dostanie właśnie takie imię - Gazela.

 Zapomniałam dodać, chociaż pewnie wszyscy wiedzą, że Palouse jest w skali traditional czyli 1:9 i muszę powiedzieć, że ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu jest naprawdę duża. Nie wiem dlaczego ale zawsze myślałam, ze jest drobna a tu taka niespodzianka. Jest nawet odrobinę większa od LV Integrity a i on należy do tych większych koni. 

I tak oto mimo, że nie jestem fanką figurek Petera Stone'a, posiadam już w kolekcji dwa modele w skali trad. Pięknego arabskiego ogiera Padron's Psyche i uroczą klacz (na razie bez rasy) Palouse. 

Al Bahir - ogier czystej krwi arabskiej.

Al Bahir to po arabsku błyszczący, olśniewający i taki właśnie jest mój nowy nabytek.

Długo broniłam się przed arabami z firmy Petera Stone'a. Przekonywałam sama siebie, że są przestylizowane, że przedstawiają taki amerykański, moim zdaniem przesadzony styl pokazowy, że mają brzydkie, kanciaste głowy i najczęściej zupełnie nie pasujące do rasy maści.
Pierwszy raz zapaliła mi się lampka w głowie, kiedy zobaczyłam na żywo figurkę koleżanki. Nie byłam jeszcze do końca przekonana ale arabek już nie wydawał mi się taki brzydki a nawet wyobrażałam sobie jak ładnie wyglądałby w ozdobnych, orientalnych rzędach. Nadal jednak nie myślałam o tym, że taki model zawita na moją półkę.
Tym co przeważyło szalę, było zobaczenie zdjęcia przepięknego modelu wystawionego na pierwszym polskim Live Show przez koleżankę z Czech Barę Esme Ježkovą.

 Model: HaS Aoutmon Aladd właściciel: Bara Esme Ježkova

Zdjęcie wykonane przez Patrycję Zaleską-Rutkowską na I Sarmackim Live Show w Kudowie. 

Ten model był tak inny od tych, które wcześniej oglądałam i tak złapał mnie za serce, że postanowiłam jeszcze raz przejrzeć internet i przyjrzeć się dokładniej oferowanym figurkom.

Tak właśnie trafiłam na niego:

Jest to model Padron's Psyche, tzw. OOAK czyli niepowtarzalny, sygnowany przez Elaine i Petera Stone'ów w wykończeniu glossy,czyli błyszczącym.

Figurka troszkę odbiega wyglądem od ogiera, którego ma przedstawiać. Przede wszystkim różni się odcieniem maści, sporo ciemniejszym, prawie czekoladowym a odmiana na głowie, choć podobna to jednak, zwłaszcza na nosie jest sporo szersza. To wszystko nie jest ważne bo mój ogier i tak dostał nowe imię, które moim zdaniem bardzo do niego pasuje a głęboki soczysty kolor jest jego wielkim atutem. 

Zupełnie nie wiem też dlaczego tak czepiałam się głowy. Moim zdaniem ta jest całkiem zgrabna. 

Miłą niespodzianką okazały się również podpisy Elaine i Petera Stone'ów na brzuchu konia. 

Mała rzecz a cieszy. :-)

Przygotowanie i malowanie figurki jest bez zarzutu. Nie znajdzie się tu nadlewek czy nierównego klejenia jak w przypadku niektórych Breyerów. Cieniowanie jest mistrzowskie, oko wprawdzie bardzo ciemne ale mimo to żywe a u arabów ciemne oko jest wręcz wskazane. 

Tak więc i ja uległam w końcu urokowi "stonkowych" arabów i powiem więcej, na pewno będę polować na kolejne egzemplarze.