Brass Hat - Celebration model 2018r. .

Brass Hat to Celebration model firmy Breyer o numerze 711281, wykonany na moldzie Walking Thoroughbred na Breyerfest 2018 r. Jest to portret wybitnego amerykańskiego wałacha wyścigowego o tym samym imieniu.  

Nie jestem specjalną fanką rzeźb Susan Carlton Sifton chociaż posiadam już w kolekcji Ideala, Frankela, Ravela i Snowmana, które wyszły z pod jej palców. Dotychczasowe modele na tym moldzie też jakoś do mnie nie przemawiały. Coś nie pasowało mi w samym ruchu, przednie nogi wydawały mi się nie równe, generalnie byłam na nie. Dopiero on, Brass Hat wpadł mi w oko. Może zadziałała ulubiona gniada maść? Nie wiem ale stało się i oto spaceruje on sobie po mojej półce. 

Nogi są równe, sprawdzałam. 

Brass Hat ujął mnie też piękną głową.

Mam do niego tylko jedno małe zastrzeżenie. Nie wygląda mi na folbluta w kondycji wyścigowej. Koń po zakończonej karierze owszem albo wierzchowiec crossowy ale nie koń z toru wyścigowego. 

Nie będę się jednak czepiać bo ścigać się u mnie nie będzie. 

Zapomniałam dodać, że do figurki dołączone były prezenty: oficjalny program Breyerfestu z Kentucky Horse Park w Lexington z 2018 roku, dwie wizytówki Brass Hata, zakładka i magnes na lodówkę. 

Prawda, że jest fotogeniczny? 

Delilah - wyjątkowy Copperfox.

Kolejny rok z blogiem postanowiłam rozpocząć z przytupem, dlatego przedstawianie nowych modeli zacznę od końca.
Oto dziś właśnie przyjechał do mnie ten niezwykły i bardzo wyjątkowy koń.

Kiedy pod koniec 2014 roku pojawiły się pierwsze informacje o nowej firmie mającej produkować modele brytyjskich ras koni, wielu kolekcjonerów, podobnie jak ja bardzo się ucieszyło. Figurki zapowiadały się świetnie i szybko zyskały rzesze wielbicieli. Moim pierwszym "liskiem" był Irlandzki koń sportowy malowany na portret wałacha Loughnatousa Fabio, startującego w konkurencji WKKW. Tu go opisywałam.

Niestety, Copperfox niedawno zakończył działalność. To bardzo smutna wiadomość, tym bardziej, że anonsowane, nowe modele były bardzo oczekiwane. 

No nic, musiałam się jakoś pozbierać ale postanowiłam zdobyć wszystkie 4 moldy, chociaż po jednym, w pasującej mi maści. Jak wcześniej wspomniałam miałam już gniadego irlandzkiego konia sportowego oraz kasztanowatego kuca walijskiego. 

Ostatnio natrafiłam na ciekawe aukcje, na których można było zakupić bardzo oryginalne okazy. Były to np.modele prototypowe czy testowe, które wykonano w jednym, niepowtarzalnym egzemplarzu. Właśnie taki testowy model udało mi się zakupić. 

Jest to Delilah, kuc Exmoor, klaczka w maści gniadej, chociaż ja raczej skłaniałabym się do przydymionej jeleniej i wykończeniem semi glossy. To ostatnie przysparza nieco kłopotów przy fotografowaniu no ale to tylko drobiazg. 

Zdjęcia nie są rewelacyjne, ale robiłam od razu jak przyjechał, przy sztucznym świetle. Postaram się w najbliższym czasie wymienić je na lepsze. 

Ja widać Delilah pięknością nie grzeszy ale za to wygląda niesamowicie sympatycznie i po prostu nie da się jej nie lubić. 

Model jak na Copperfoxa przystało jest bardzo dobrze wykonany i pięknie pomalowany. Nie ma żadnych uszkodzeń a ta krecha na lewej przedniej nodze ty tylko gra światła, podobnie jak czubek ucha. Oj fotografowanie tego modelu nie jest łatwe. 

Do figurki dołączono jeszcze odręcznie pisany certyfikat, w którym opisana jest cała jego historia. 

Ogromnie się cieszę z tak unikatowego modelu, który jest jednocześnie kawałeczkiem, krótkiej historii firmy Copperfox. 

Teraz do kompletu brakuje mi jeszcze kuca Connemara. Polowanie czas zacząć. ;) 

Obiecane trochę lepsze fotki zrobione przy dziennym świetle.

I porównanie z kucem walijskim.

Saluki - chart perski.

Charty, jak już wielokrotnie pisałam to moja ukochana grupa psów a borzoje i saluki to te najukochańsze. Borzoi to miłość z dzieciństwa, ta pierwsza i największa a saluki kocham bo pochodzą mniej więcej z tych samych terenów co konie achałtekińskie i często można je tam razem spotkać a nazywane są w tych regionach tazy (tazi).
Posiadam dwie figurki przedstawiające psy tej rasy. Pierwszą już tu pokazywałam a jest to saluki firmy Leonardo, druga przyjechała nie tak dawno i wyprodukowała ją firma Castagna.
Przyznam szczerze, że z charcimi figurkami generalnie mam problem, podobnie jak z achałtekińcami. Rzadko można spotkać taką, która oprócz urody oddaje to coś co nierozerwalnie związane jest z chartami orientalnymi a mianowicie charakter i szlachetność. Widziałam tylko jedną naprawdę dobrą rzeźbę saluki ale to była AR-ka i na razie jest dla mnie nieosiągalna.
Moim psom sporo brakuje do ideału ale i tak cieszę się, że je mam.
Zdecydowanie lepszym egzemplarzem jest płowy pies od Leonardo chociaż i tu do wielu rzeczy można się przyczepić. Jest nieco za szeroki, saluki mają głęboką klatkę piersiową ale niezbyt szeroką i chociaż w zależności od zamieszkiwanego przez nie terenu mogą się zdarzać egzemplarze o mocniejszej budowie to jednak ja zdecydowanie wolę te lekkie i zwiewne.

Na plus jest ładna maść, długaśne nogi (mogły by być tylko bardziej suche) i dość ładna głowa.
Firma Castagna postarała się już zdecydowanie mniej i jej figurka tylko ogólnym zarysem przypomina rasę.

U mnie może być on jedynie szczeniakiem, a właściwie podrostkiem saluki z grubymi łapskami i głupawą miną. Dodatkowym atutem przemawiającym za tą teorią jest fakt, że jego rozmiar jest sporo mniejszy niż opisywanego wyżej egzemplarza.

Tak więc na razie muszę się zadowolić tymi saluki, które już mam ale nadal będę poszukiwać mojego charciego ideału. Może powinnam poszukać na jakichś arabsich, perskich czy turkmeńskich stronach tak jak najlepsze achały znalazłam na rosyjskich?

Aksamitny Fryz.

Jakiś czas temu kupiłam na  rosyjskiej platformie sprzedającej produkty rękodzielnicze, takiego oto śmesznego fryza. 

Jest on wykonany z tzw. aksamitnego plastiku, nazywanego też aksamitną gliną i szczerze mówiąc nie wiem co to za tworzywo. Wpisując tę nazwę w Google, znalazłam tylko jedną stronę, również rosyjską, na której ten materiał został opisany. Wiem tylko, że jest podobny do plasteliny, twardnieje na powietrzu i w dotyku rzeczywiście jest aksamitny. 

Mój konik został wyrzeźbiony, a może ulepiony specjalnie dla mnie przez artystkę Elenę Ryżikową. 

Na pewno nie jest idealny, jeśli codzi o budowę to jest sporo rzeczy, do których można się przyczepić/ Mi najbardziej jednak przeszkadzała zbyt obfita grzywa, zrobiona z włosa chyba wiskozowego, która nie bardzo chciała się układać i moim zdaniem mocno przytłaczała figurkę. Chcąc mieć konia bardziej realistycznego musiałam mu te włosy zmienić. 

Nie było to bardzo łatwe, bo po usunięciu grzywy zrobił się w szyi dość szeroki rowek, który za nic nie chciał się skleić ale wymyśliłam sobie, że przykryję go warkoczami i efekt mnie zadowala.

Bez tej zbyt bujnej czupryny mogłam wreszcie dokłądniej obejrzeć konia i okazało się, że ma chłopak potencjał, mimo kilku wad budowy, między innymi zbyt długiej szyi i mocno "przypakowanego" kłębu i łopatek. Mógłby też mieć odrobinę większą głowę. 

Tu widać dobrze ten rowek w szyi  i fajnie zrobione oczy. 

Już nawet w takiej wersji zaczął mi się podobać i dojrzałąm w nim nareszczie prawdziwego przedstawiciela koni fryzyjskich, więc zostało mi już tylko przymocowanie odpowiedniego włosa. 

Jak już wcześniej pisałam w szyi powstał dość szeroki rowek, który na dokładkę miał nieco nierówne brzegi. Nie dysponuję tym tajemniczym materiałem, z którego zrobiona jest figurka więc musiałam poradzić sobie inaczej. Wymyśliłam, że przykryję nierówności moherowym warkoczem i mimo, że nie jestem pewna czy akurat taka "fryzura" jest możliwa do wykonania na żywym koniu to efekt końcowy mnie jest całkiem, całkiem. Muszę powiedzieć, że teraz nawet polubiłam tego aksamitnego konika. 

A Wy jak myślicie, popsułam czy poprawiłam trochę jego wizerunek? 

Zapomniałąm jeszcze dodać,że koń skalą nie pasuje niestety do pozostałych moich figurek. Jest tak mniej więcej pomędzy LB a Classic. 

LV Integrity

Model LV Integrity to tegoroczna nowość firmy Breyer w skali traditional będąca portretem arabskiego wałacha, który odnosił ogromne sukcesy w konkurencji endurance, czyli rajdów długodystansowych. Figurka wykonana jest na moldzie Shagya Arabian autorstwa Brigitte Eberl. Pierwsze wersje były klaczami, natomiast tu mamy pięknego, gniadego wałacha, oczywiście ze wszystkimi potrzebnymi atrybutami. 

To co rzuciło się w oczy po wyjęciu z pudełka to jego wielkość bo naprawdę spory z niego chłopak. 

Nie mam "Pogodynki" więc nie wiem jak wypada w porównaniu z nią ale Empres wygląda przy nim jak kucyk. Po za tym rozwiany ogon powoduje, że koń jest bardzo długi. Może to stwarzać pewne kłopoty przy fotografowaniu bo trzeba skracać ogniskową, żeby zmieścił się w kadrze i w związku z tym  dość ciężko rozmyć tło. 

Ogólnie rzecz biorąc koń bardzo mi się podoba. Ma piękną maść, moją ulubioną, ładną, choć nie przesadnie arabską głowę, fajnie wyrzeźbioną grzywę i ogon i dość przyjemną pozę. Aż prosi się o rajdowy rząd i jeźdźca. Trochę przeszkadza mi jeden szczegół. Może się czepiam i nie mam racji ale wszystkie konie tej rzeźbiarki pokazane w kłusie mają jakiś dziwny zad. Głównie z tego powodu nie mam jeszcze w kolekcji żadnej Weather Girl a ten sam problem widzę też u Fantazji i jest to taki dziwnie zaokrąglony, wystający pośladek. Jest to widoczne sczególnie od strony podstawionej nogi. U Diamonda na przykład ta część ciała wygląda dużo naturalniej, moim zdaniem oczywiście. 

Po za tym drobnym szczegółem figurka bardzo mi się podoba. Może nie ma zbyt arabskiego bukietu ale przecież nie musi koniecznie mieć. Ja nie znałam wcześniej LV Integrity, na wzór którego zrobiono ten model ale patrząc na fotki wydaje mi się, że był jednak bardziej arabski. Temu modelowi zdecydowanie bardziej odpowiada typ shagya lub jakiegoś innego konia z orientalnymi naleciałościami i jako taki dla mnie jest OK. 

Rodzinka Brumby firmy Southland Replicas.

Stwierdziłam ostatnio, że moje postanowienia w kwestii kolekcjonowania figurek nijak się mają do działań. Chciałam zrezygnować z gumowych koników w skali LB, chciałam pozbyć się tych, które mam i co? Nie dość, że wszystkie zostały to jeszcze dokupiłam kilka nowych... Niedawno opisywałam dwa modeli firmy Collecta (klacz belgijską i ogiera ciepłokrwistego) a teraz dojechała do mnie cała rodzinka koni Brumby czyli zdziczałych koni z Australii.

Producentem figurek jest stosunkowo nowa na naszym rynku, australijska firma Southland Replicas, specjalizująca się w modelach zwierząt z tego właśnie kontynentu. Natomiast autorką rzeźb jest nasza rodaczka Anna Dobrowolska - Oczko.
Powiem tak, w ogierze zakochałam się już dawno temu. Uwielbiam konie o dużych, ciężkich głowach, wydają się takie misiowate i dobroduszne i chyba wzbudzają we mnie jakieś opiekuńcze odruchy. Ten ogier jest moim zdaniem trochę w typie luzytańskim i ogromnie mi się podoba. Bardzo fanie wyglądają położone po sobie uszy i bujna, rozwiana ruda grzywa. Może ta maść nie jest jakoś szczególnie realistyczna ale rzuca się w oczy wśród innych koni na półce.

Trochę większy problem mam z klaczą ale myślę, że jest to głównie spowodowane malowaniem i niezbyt twarzową maścią, która na zdjęciach wygląda dużo lepiej niż w realu. Po za tym trafił mi się egzemplarz z nieco krzywą jedną tylną nogą i będę musiała spróbować naprawić to przy pomocy gorącej wody. Mam nadzieję, ze się uda, 

Myślę, że w lepszym malowaniu bardzo by zyskała bo rzeźba jest bardzo fajna chociaż wolałabym ją w trochę innej pozie. Tak sobie narzekam na malowanie ale w sumie to cieniowanie jest całkiem niezłe a w oczach pojawiły się nawet źrenice. U klaczki najgorzej wyglądają chrapy i okolice oczu bo są zbyt odcinające się od reszty. No i malowanie mogło by być trochę staranniej wykonane. Ech, gdybym tylko umiała zrobić to lepiej... Niestety, farby mnie nie lubią. 

Największym słodziakiem z całej trójki jest oczywiście źrebaczek. Początkowo wydawało mi się, że ma trochę za długą głowę ale cała reszta tak mi się podobała, że postanowiłam dać mu szansę i zakupić go razem z rodzicami. Nie zawiodłam się bo źrebak jest rozbrajający. Jego proporcje, długaśne nogi, ten zadarty ogonek to wszystko sprawia, że maluch wygląda bardzo prawdziwie. No i głowa okazała się całkiem OK. 

Ja nie żałuję zakupu i mimo drobnych niedociągnięć bardzo polecam tę rodzinkę, zwłaszcza osobom, które potrafią figurki przemalowywać. One naprawdę mają duży potencjał i w lepszym malowaniu będą na pewno zdobić każdą kolekcję.